สิ่งที่ควรรู้เกี่ยวกับกฎหมายแรงงาน

กฎหมายถือว่าเป็นเรื่องสำคัญอย่างมากของทุกคน เพราะมันจะทำให้เราทราบว่าสิ่งใดทำได้ สิ่งใดทำไม่ได้ อีกทั้งกฎหมายเป็นสิ่งที่เกี่ยวข้องกับทุกอาชีพในสังคม ตั้งแต่ชั้นแรงงานจนถึงชั้นออกนโยบาย แต่เราจะมาว่ากันเรื่องชั้นแรงงานที่แม้ว่าจะต้องทำงานหนักแค่ไหนก็ตาม สิ่งที่ต้องรู้นอกจากความสามารถเรื่องงานแล้วนั่นก็คือ กฎหมายแรงงานเพื่อจะได้รู้เท่าทันนายจ้างและไม่ถูกเอารัดเอาเปรียบจนเกินไป

 

 

กฎหมายแรงงานเรื่องเวลาทำงาน

การทำงานมีการกำหนดตัวบทกฎหมายเอาไว้ชัดเจนว่า นายจ้างจะสามารถกำหนดระยะเวลาการทำงานของลูกจ้างได้เท่าไร ซึ่งตัวกฎหมายบอกว่า ลูกจ้างจะต้องทำงานไม่เกิน 6 วันต่อสัปดาห์ วันละ 8 ชั่วโมง แต่ว่าถ้าหากมีวันที่ทำงานน้อยกว่า 8 ชั่วโมง ให้เวลาน้อยกว่าไปทบกับวันอื่นได้ แต่ไม่เกิน 9 ชั่วโมง ส่วนเรื่องวันทำงานจะต้องมีการพักระหว่างวันทำงานไม่น้อยกว่า 1 ชั่วโมงต่อวัน

แต่การกำหนดเวลาทำงานมีเงื่อนไขพิเศษอยู่ตรงที่สาขาวิชาชีพ หากเป็นเฉพาะทางเวลาทำงานจะไม่เหมือนกัน กฎหมายแรงงานกำหนดเอาไว้ว่า หากเป็นงานที่อันตรายต่อสุขภาพ จะทำได้ไม่เกิน  7 ชั่วโมงต่อวัน งานสายปิโตรเคมีทำได้ไม่เกิน 12 ชั่วโมงต่อวัน และ งานภาคขนส่งทางบก หากเป็นงานที่เกี่ยวข้องกับผู้ขับขี่ยานพาหนะ ต้องพักอย่างน้อย 10 ชั่วโมงหลังจากขับขี่งานครั้งสุดท้าย

กฎหมายแรงงานเรื่องวันลา

การทำงานไม่ว่าจะเป็นงานอะไร หรือ ใครก็ตาม เป็นเรื่องปกติมากที่จะต้องมีการลาทั้งลาป่วย ลากิจ และลาคลอด ลูกจ้างจะต้องรู้และเข้าใจสิทธิ์ของตัวเองในการลาด้วย เพื่อปฏิบัติตัวได้อย่างถูกต้อง กฎหมายเรื่องการลาบอกเอาไว้ว่า ลูกจ้างสามารถลาป่วยได้แต่ไม่เกิน 30 วันทำงาน แต่ถ้าลาป่วยเกิน 3 วันจะต้องมีใบรับรองแพทย์ไว้เป็นหลักฐาน

ด้านการลาคลอด หากเป็นผู้หญิงสามารถลาคลอดได้ 90 วัน แต่ได้รับค่าจ้างเพียงแค่ 45 วัน ส่วนผู้ชายกฎหมายแรงงานได้กำหนดให้สามารถลาคลอด (ช่วยภรรยาเลี้ยงลูก) จำนวน 15 วัน โดยนายจ้างจะไม่หักค่าจ้างในวันที่ลาคลอดไป

การลากิจสามารถลาได้ ไม่ได้มีกำหนดวัน แต่การลากิจจะไม่ได้รับเงินทำงานในวันนั้น แต่ถ้าหากเป็นการลากิจเพื่อเข้ารับราชการทหาร ลาได้ไม่เกินปีละ 60 วัน ได้รับค่าจ้างเต็ม ส่วนเรื่องการลาพักร้อน ต้องทำงานให้ครบ 1 ปีก่อนเป็นอย่างน้อย จึงจะมีสิทธิ์ลาพักร้อนได้ไม่น้อยกว่า 6 วันทำงาน การลาพักร้อนยังได้ค่าจ้างตามเดิม ส่วนการสมทบวันลาพักร้อน(ในกรณีที่ลาไม่หมดแล้วครบปีก่อน) ขึ้นอยู่กับเงื่อนไขตกลงกันเองระหว่างนายจ้างกับลูกจ้าง

เรื่องวันหยุดก็สำคัญ กฎหมายแรงงานระบุไว้ชัดเจนว่า จะต้องมีวันหยุดไม่น้อยกว่า 1 วัน ในแต่ละสัปดาห์ ซึ่งมีเงื่อนไขให้ไปตกลงกันเองว่า จะหยุดวันไหนในสัปดาห์นั้นก็ได้ หรือหากสัปดาห์นั้นไม่มีวันหยุดก็สามารถตกลงเลื่อนวันหยุดไปในสัปดาห์ต่อไปได้ แต่ต้องไม่เกิน 4 สัปดาห์ติดต่อกัน สองเรื่องวันหยุดประจำปี จะต้องไม่น้อยกว่าปีละ 13 วัน ต้องมีการประกาศอย่างเป็นทางการทราบล่วงหน้าอย่างน้อย 1 ปี เพื่อให้ลูกจ้างได้เตรียมตัว

ข้อยกเว้น

แม้ว่าจะมีการร่างกฎหมายขึ้นมาเพื่อช่วยเหลือลูกจ้างในการทำงานร่วมกับนายจ้าง แต่ฝั่งลูกจ้างเองก็ต้องทำงานให้ดี สุจริต ซื่อสัตย์ต่องานและนายจ้างด้วย เพราะว่ากฎหมายเองก็มีข้อยกเว้นให้กับนายจ้างไม่ต้องจ่ายเงินให้กับลูกจ้าง ถ้าหากว่า ลูกจ้างทำผิดเช่นกัน ไม่ว่าจะเป็น ทุจริตต่อหน้าที่หรือกระทำผิดทางอาญา, จงใจให้นายจ้างได้รับความเสียหาย, หยุดงานติดต่อกันเกิน 3 วัน โดยไม่มีเหตุอันควร และไม่ได้แจ้งให้ทราบ, ได้รับโทษให้จำคุก เป็นต้น